LZS Sokół Strzelno

15 Marzec, 2008

Orkiestra

Napisany przez: dabi w: Strzelno

Autor: Brunon Ceszke

Historia orkiestry dętej w Strzelnie sięga końca XIX wieku. Podobno już wówczas grali na instrumentach dętych: Teofil Szefka, Józef Totzke, oraz (?) Wujke. Na początku XX wieku w tutejszym środowisku nastała w ogóle „moda” gry na wszelkich instrumentach.Wśród dzieci powszechne w użyciu były harmonijki ustne. Dorośli, których było stać, a mieli „ciągoty”muzyczne, kupowali sobie ręczne harmonijki.Oprócz nich w Strzelnie był flet (Józef Bazychowski), cytra (Berta Totzke), oraz skrzypce i trąbka kornet (Augustyn Totzke). Instrumenty sprowadzano wówczas za pośrednictwem poczty na podstawie zamówienia z katalogow bezpośrednio z fabryk niemieckich.

Początkowo grano wówczas na użytek własny, kolegów, sąsiadów, podczas wesel, tzw. „szrumów” – prywatnych potańcówek i innych okolicznościowych spotkań. Sytuacja dojrzała do tego stopnia, iż można było założyć zespół muzyczny. Powstał on około 1911 roku. Jego skład stanowili: Augustyn Totzke (skrzypce I), Teofil Szefka (skrzypce II), Józef Bazychowski (flet C) i Klaudiusz Szankin. Zespół głównie grał na zabawach i weselach.

Początkowo grano w Strzelnie „ze słuchu”. Około 1912 roku T.Szefka będąc w Niemczech, sprowadził pierwsze nuty. Był to podręcznik dla samouków, zarówno z poradami metodycznymi jak i materiałem repertuarowym.

Podczas pierwszej wojny światowej, członkowie zespołu byli na froncie. Po wojnie, około 1919 roku zespół reaktywowano. Osobowo został zdominowany przez rodzinę Totzke. W związku z tym nadano mu przydomek „Toccy”. W zespole znaleźli się: Agustyn Totzke (senior) – kontrabas i trąbka, Józef Bazychowski – flet i tenor, Teofil Szefka – II trabka, Albert Totzke – tuba i I skrzypce, Augustyn Totzke (junior) – eskornet i II skrzypce. Po trzech latach, trzech najstarszych członków odeszło, a bracia Totzke (Augustyn i Albert) dokoptowali do swego zepołu następujące osoby: Józefa Rinc (z Werblini) – kornet, trabka B, Augustyna Borskiego – tenor i Bernarda Dettlaff (z Łebcza) – II skrzypce, eskornet i perkusja. Zespół ten grał na weselach, zabawach, dancingach (Jastrzębia Góra), uroczystościach kościelnych i państwowych. W repertuarze muzycznym najczęściej przewijały się melodie niemieckie, co wynikało – jak wspomniałem – z faktu kupowania nut z Niemiec. Grano walca, polkę, rejnlender, a od około 1930 roku również tango. Z ludowego repertuaru znany był „szewc”, bardzo popularny na wszelkich imprezach rozrywkowych.

Jako ciekawostkę w kwestii instrumentalnej, należy dodać, iż pod koniec lat 30 tych, z inicjatywy ks. Kręckiego, podjęto próby młodzieżowej orkiestry marszowej. W skład zespołu wchodziło: dwa werble i cztery piccolo. Wojna jednak przerwała realizację zamierzonego celu i orkiestra nie doszła do skutku.

Również i orkiestra „Tockich” przerwała swą działalność na okres drugiej wojny światowej. Zaraz po wkroczeniu wojsk hitlerowskich instrumenty starannie ukryto. „Toccy” rozeszli się po całej Europie – jedni do wojska, inni do prac przymusowych w Rzeszy.

Po wyzwoleniu szczęśliwie się spotkali i ponownie rozpoczęli granie. Niemniej w grudniu 1945 roku w Strzelnie jeszcze orkiestry nie było. Na Sylwestra bowiem odbyło się wesele Marty Marzejon z Pawłem Styn (z Chłapowa), a tam grali dwaj muzykanci ze Swarzewa – wspomina Józef Ellwart. W latach 1946-64 rodzina Totzke włożyła wiele wysiłku i zaangażowania w funkcjonowanie Ogniska Muzycznego (szerzej w dalszej części). Dzięki temu orkiestra rosła w siłę a ludziom w Strzelnie żyło się… weselej.

W roku 1947 do „Tockich” doszło już 8 osób, orkiestra liczyła odtąd 13 członków. Za rok zespół zwiększył się do 22 osób. Po pewnej rotacji, w roku 1950 stan osobowy orkiestry wynosił około 25 osób.

Z wyjątkiem pierwszych lat 50 tych, była to w tamtym okresie jedyna orkiestra dęta na terenie Ziemi Puckiej (przez krótki czas funkcjonowała również przy Puckich Zakładach Mechanicznych). Do roku 1954 orkiestrę wspierał Powiat Morski w Wejherowie. W pierwszych latach powojennych nosiła nazwę „Ludowy Zespół Muzyczny”. Około 1950 roku, ze strażackich jak i teatralnych pieniędzy (z zabaw tanecznych), orkiestrantom zakupiono czapki (z wyszytą lirą).

Strzeleńska orkiestra brała m.in. udział w Centralnych Dożynkach we Wrocławiu (1948), uroczystościach z okazji 1 Maja, 22 Lipca w Wielkiej Wsi i Hallerowie (obecne Władysławowo). Żaden spektakl teatralny, również nie odbył się bez orkiestry.Bez niej nie odbyły się również żadne większe uroczystości religijne.

Po powstaniu w Pucku Powiatowej Rady Narodowej (1955), orkiestra przeszła pod egidę Powiatowego Domu Kultury w Pucku, przyjmując oficjalnie status „orkiestry powiatowej”. Od połowy lat 60 tych, do pierwszego okresu lat 70 tych, zespół jednocześnie występował jako orkiestra strażacka (zakupiono w tym celu mundury strażackie). Wynikało to, z tradycji środowiska, bowiem zwykle bywało, iż przy Ochotniczej Straży Pożarnej skupiał się ruch artystyczny. Wielu strażaków było jednocześnie członkami orkiestry. Dobitnym przykładem był basista Paweł Totzke (komendant OSP).

W latach 1946-57 kapelmistrzem zespołu był Augustyn Totzke. W wyniku choroby zrezygnował on z tej funkcji. Pałeczkę dyrygencką przejął po nim Stefan Totzke. (do około 65 roku A.Totzke był honorowym konsultantem).

W latach 70 tych, kiedy w Pucku reaktywowano działalność orkiestry, strzeleński zespół postanowiono oficjalnie przydzielić do Gminy Puck (1973-76). Po likwidacji tejże gminy (lipiec 1976), Strzelno jako wieś, należała do Miasta i Gminy Puck. Reprezentacyjną orkiestrą tej jednostki był zespół z Pucka. Strzelno natomiast zostało bez opiekuna. Zaczął się kryzys personalny. Stan osobowy niebezpiecznie się zawężał. Wkrótce orkiestrą zainteresował się Miejski Ośrodek Kultury, Sportu i Rekreacji we Władysławowie.

Ku obopólnej korzyści w listopadzie 1978 roku zespół rozpoczął działalność pod szyldem „Władysławowa”. Pałeczkę dyrygencką przyjął Feliks Bizewski, który jako młodzieniec w latach 40 tych grał w tutejszej orkiestrze. Później, po ukończeniu odpowiednich szkół muzycznych, był wieloletnim muzykiem w Teatrze Muzycznym w Gdyni. Kierownikiem organizacyjnym orkiestry został dotychczasowy kapelmistrz Stefan Totzke.

Nowy opiekun, na samym początku zakupił dla zespołu potrzebny sprzęt muzyczny, później zakupiono również nowe mundury.

Na samym starcie do ciężkiej pracy, orkiestra liczyła zaledwie 7 osób. Zaczął się masowy nabór młodych adeptów muzyki. W pierwszym okresie pracowano trzy razy w tygodniu po 8,5 godziny ! Młodzież uczono od podstaw indywidualnym tokiem. Dopiero po trzech miesiącach odbyły się pierwsze próby zespołowe z nowymi członkami. Mimo to, już w maju 1979 roku odbył się we Władysławowie pierwszy koncert z udziałem około… 30 osób !

W latach 1979-81 parady marszowe w wykonaniu orkiestry, odbywały przy asyście ośmioro werblistów.Dla ubarwienia występów, zespół został zasilony kwartetm wokalnym , którego stanowili: Lucyna Ellwart, Stefania Białk, Iwona Woińska i Czesław Szefka. Orkiestra w takim składzie była ozdobą m.in. otwarcia Wiejskiego Domu Kultury w Strzelnie, 14 listopada 1982 roku. Po roku czasu, orkiestrę wokalnie zasilały już tylko dwie ostatnie osoby. Występują co prawda coraz rzadziej, niemniej na „wyjątkowych” imprezach można ich jeszcze podziwiać. Należy dodać, iż w połowie lat 80 tych, członkowie zespołu po raz kolejny zostali wyposażeni w nowe mundury strażackie (ufundowane przez Zarząd Wojewódzki Związku OSP w Gdańsku). Orkiestra strzeleńska miała bowiem reprezentować województwo gdańskie na Przeglądzie Strażackich Orkiestr Dętych w Pile.

W latach 80 tych orkiestra prezentowała bardzo wysoki poziom artystyczny. Dowodem tego było zajęcie m.in. II miejsca w Pile(1985), a tym samym reprezentowanie Polski Północno-Zachodniej na przeglądzie centralnym w Ciechanowie (1986). Ponadto orkiestra w tym okresie zdobyła II miejsce podczas Rewii Orkiestr Dętych w Starogardzie Gdańskim. Natomiast po Rewii w Pucku, pomimo, iż nie było żadnej klasyfikacji, nie wiedzieć czemu, rozeszła się pogłoska, iż Strzelno zdobyło I miejsce ! Po prostu orkiestra strzeleńska prezentowała repertuar i styl, który zawsze się podobał masowej publiczności. W roku 1989 dyrygent F.Bisewski zrezygnował z kapelmistrzostwa. Głównym powodem były trudności w pogodzeniu prowadzenia zespołu z pracą zawodową w Teatrze Muzycznym w Gdyni. Ponadto, zbliżające się lata 90 -te wprowadzały powiew innego ducha, mniej sprzyjającego ruchowi amatorskiemu. Zaczęly się trudności w utrzymywaniu dotychczasowej dyscypliny w zespole. To pwodowało zagrożenie obniżenia poziomu artystycznego, z czym trudno było się pogodzić F.Bizewskiemu – człowiekowi, który zawsze bardzo wysoko stawiał sobie poprzeczkę, w tym co robi.

W tym czasie orkiestra liczyła około 24 osób. Pałeczkę dyrygenta ponownie przejął S.Totzke, a kierownictwo organizacyjne Stanisław Ellwart.

Sentyment do Strzelna F.Bizewskiego – jako wychowanka tutejszej orkiestry z lat 40 tych, nie zna granic. W roku 1993, postanowił poprowadzić przy Centrum Kultury Gminy Puck w Strzelnie młodzieżową orkiestrę dętą. Po przesłuchaniu 18 młodych adeptów muzyki, 13 z nich po roku czasu zagrało w młodzieżowej orkiestrze. Występy były poprzedzone ciężką pracą, polegającą na indywidualnym toku naczania każdej osoby. Próby prowadzono dwutorowo. W ciągu tygodnia odbywała się zarówno nauka indywidualna jak i próba zespołowa. Również i ten zespół zaistniał znacząco na Ziemi Puckiej. Do sukcesów może zapewne zaliczyć I miejsce na Przeglądzie Zespołów Muzycznych w Żelistrzewie, oraz zakwalifikowanie się do galowego koncertu w Operze Muzycznej w Gdańsku.

Niestety, młodzież po kilku latach zaczęła się „wykruszać”. I tutaj zapewne zadziałał syndrom nowych czasów. W „młodzieżówce” zostało tylko 7 osób. Równolegle działająca orkiestra dorosłych, również przeżywała ciężkie chwile pod względem kadrowym. Nastąpiło porozumienie w wyniku którego, F.Bizewski zrezygnował z prowadzenia „młodzieżówki”. Wspomniane 7 osób, zasiliły zespół dorosłych. W rezultacie, strzeleńska orkiestra znowu okrzepła pod względem personalnym. Dokonuje się ponadto systematycznego naboru młodych orkiestrantów. Indywidualnę naukę gry na instrumentach prowadzi S.Totzke – kapelmistrz.

Warto nadmienić, iż w skali omawianego okresu. orkiestra dęta w Strzelnie, prowadziła swoje próby w różnych miejscach. Do około połowy lat 50 tych w ówczesnej „gminie” (obecnie Wiejski Dom Kultury). Gdy powstało stałe kino, zespół przeniesiono do świetlicy GS-u Strzelno (placówka była bardzo zainteresowana rozwojem życia kulturalnego we wsi). Od roku 1972 do 2000 orkiestra ćwiczy na salce przy kościele (ówczesny ks.Ormiński był orędownikiem ruchu artystycznego).

Ognisko Muzyczne

Placówka powstała w Strzelnie w 1946 roku. Kierownikiem był Alojzy Stenzel a pierwszym instruktorem muzycznym Alfons Totzke. Naukę gry na instrumentach prowadzono w ówczesnej siedzibie Samorządu Gminnego w Strzelnie (obecnie Wiejski Dom Kultury). Ognisko cieszyło się ogromnym zaiteresowaniem młodzieży. Zapisało się około 40 osób, z czego około 30 zakwalifikowało się do nauki. Zajęcia odbywały się zwykle 2 razy w tygodniu w okresie od jesieni do wiosny. Podczas zimy, młodzież sama przynosiła torf z domostw, ponieważ gmina na te cele nie miała pieniędzy.

W pierwszym okresie A.Totzke uczył gry na: trąbce (najwięcej chętnych) i na klarnecie (ok. 7 chętnych). Próbowano również gry na piccolo. Warto dodać, iż na początku uczono wyłącznie na instrumentach prywatnych Po nie długim czasie zakupiono pierwsze instrumenty „państwowe” od zespołu Rogockich (spod Żarnowca). Następnie ognisko zasilano kolejnymi instrumentami.Po roku , około 8 osób zasiliło skład orkiestry dętej.

Od roku 1947 instruktorami zostali również Augustyn Totzke i Alojzy Stenzel. Odtąd zajęcia prowadzono w kilku grupach. Alfons Totzke uczył gry na klarnecie, Augustyn Totzke na pozostałych instrumentach dętych (od basa do trąbki). A.Stenzel u siebie w szkole uczył tajników gry na na akordeonie, skrzypcach i kontrabasie. Na tym ostatnim uczył się jedynie Paweł Totzke (który zagrał m.in. 14 listopada 1982 roku na otwarciu domu kultury).

Dzięki intensywnej pracy ogniska, w roku 1948 miejscowa orkiestra dęta została powtórnie zasilona , tym razem o około 10 osób.

Po za funkcjonowaniu w Strzelnie kina (połowa lat 50 tych), naukę gry na instrumentach dętych przeniesiono do świetlicy GS-owskiej. Zajęcia na klarnetach odbywały się w domu prywatnym „Tockich”. Pod koniec lat 50 tych Alfons Totzke zrezygnował z prowadzenia nauki gry na klarnecie. Podjął się rozpisywania nut w orkiestrze dętej. Grupę klarnetową pod opiekę wziął Augustyn Totzke.

Niestety, informacje na temat działalności ogniska w latach 60 tych są bardzo znikome. Wiadomo, iż w roku 1961 A.Stenzel prowadził jeszcze w starej szkole naukę gry na akordeonie. Przypuszcza się, że w ramach ogniska uczył na akordeonie również w latach 1962-64. Ponadto – co wynika z moich własnych obserwacji – około roku 1964 Augustyn Totzke prowadził jeszcze w świetlicy GS-owskiej naukę gry m.in. na mandolinie, prawdopodobnie również na innych instrumentach. Ognisko funkcjonowało do około roku 1965. A.Totzke zaczął chorować w tym czasie, A.Stenzel, po przejściu na emeryturę w roku 1966 zmarł. Trudno nie wspomnieć, iż owocem ogniska jest nie tylko orkiestra dęta, ale i szereg innych instrumentalistów (zwłaszcza klawiszowych), którzy po pierwszym szlifie w Strzelnie, uczęszczali do Szkoły Muzycznej w Pucku, a następnie byli lub są członkami wielu zespołów rozrywkowych.

Chór

Początek ruchu śpiewaczego w Strzelnie datuje się od około 1915 roku. Wówczas ks.wikary Szuchmielski założył pierwszy chór żeński dwugłosowy, kościelny.Śpiewano po niemiecku. Trwał on zaledwie rok czasu (ks.wyjechał). W międzczasie ówczesny organista prowadził kościelny chór dziecięcy (dwugłosowy). Nie był jednak zainteresowany prowadzeniem chóru z dorosłymi. Z chwilą przybycia do Strzelna w roku 1927 Alojzego Stenzla, założono czterogłosowy chór mieszany o charakterze kościelno-świeckim. Już wtedy, zespół ten prowadziło dwóch ludzi: A.Stenzel (sopran i alt), oraz Albert Totzke (tenor i bas). Na początku lat 30 tych w Katolickim Stowarzyszeniu Młodzieży Męskiej wyszła inicjatywa założenia czterogłosowego chóru męskiego o charakterze typowo świeckim. Chór ten prowadzili dwaj bracia Augustyn i Albert Totzke. Zespół ten działał bardzo krótko, ponieważ znaczna ilość młodzieży została powołana do wojska. Natomiast chór kościelno-świecki mieszany prowadził działalność aż do wybuchu II wojny światowej.

W roku 1946 reaktywowano mieszany chór kościelno-świecki (czterogłosowy). Ogólnym jego organizatorem był Alojzy Stenzel, organista i ierownik szkoły. Prowadził próby sopranu i altu z żeńską częścią zespołu w starej szkole (przy kościele). Jako akopaniament posługiwał się akordeonem. Próby głosów męskich: tenor i bas odbywały się pod okiem Alberta Totzke w jego prywatnym domu. Jeszcze do około 1947 roku w repertuarze chóru śpiewano pieśni sprzed wojny jak:”Dunka litewska”, „O polski kraju święty” czy „Przelecieli sokołowie pod wiśniowy sad”.

19 marca 1953 roku nowy organista Tadeusz Guz reaktywował dwugłosowy chór żeński. Od tego czasu, próby żeńskie (chóru mieszanego) odbywały się w kościele pod kierunkiem T.Guz.

Do roku 1948 chór występował tylko w kościele. Od roku 1949 nabrał bardziej charakteru świeckiego, występując m.in. w Sopocie, w Krokowej, na Świętach Ludowych, uroczystościach 1 Majowych, czy 22 Lipca.

Przez kilka lat w pierwszym okresie lat 60 tych powstał przy miejscowej Gminnej Spółdzielni z inicjatywy ówczesnego prezesa Władysława Ostrowskiego czterogłosowy chór mieszany . Miał on charakter typowo świecki. Zostal zorganizowany z myślą kulturalnego i twórczego spędzenia czasu wolnego przez młodzież Strzelna i okolicznych miejscowości.Zajęcia prowadził T.Guz. Do zespołu należało około 30 osób. W chórze występowało dwoje wokalstów: Irena Gruszka i Leon Szych, którzy śpiewali partie solowe. Zespół występował na różnych imprezach i uroczystościach GS-owskich, oraz na takich oolicznościach jak: 1 Maja, Święta Ludowe itp. Zaprezentował się również z okazji Dnia Wojska Polskiego w garnizonie w Helu, w klubie studenckim „Żak” w Gdańsku czy imprezach w Puckim Domu Kultury w Pucku. GS zorganizowało dla artystów m.in wycieczkę do Zielonej Góry.

W tym czasie, równolegle prowadzono działalność chóru kościelnego. Odbywały się przesłuchania kandydatów na chórzystów, następowała rotacja członków zepołu, występowano na najważniejszych uroczystościach religijnych. W latach 70 tych próby odbywały się w salce katechetycznej.Chór ten funkcjonował do roku 1979, to jest do momentu ukończenia pracy przez T.Guz, jako tutejszego organisty. Ten ostatni wyprowadził się do Chłapowa do swojego, nowego mieszkania, natomiast pracę w charakterze organisty podjął w kościele we Władysławowie.

Po roku 1979 chór oficjalnie zakończył swoją działalność. Jednak zebrał się kilkakrotnie na większych uroczystościach. M.in. w roku 1980 wystąpił pod dyrekcją Feliksa Bizewskiego podczas Jubileuszu 50 lecia kapłaństwa ks. kanonika Józefa Grutzmachera. W roku 1984 chórzyści Strzelna znowu przypomnieli sobie swoje „młode lata”. Pałeczkę dyrygencką nad nimi ponownie przejął T.Guz. Była to jednak tylko jednorazowa akcja na zlecenie Puckiego Domu Kultury, z myślą uświetnienia Wojewódzkiego Przeglądu Zespołów Kolędniczych w Strzelnie..Ponadto w latach 80 tych i do połowy lat 90 tych członkowie dawnego chóru wystąpili kilkakrotnie na uroczystościach kościelnych (Pasterka czy Rezurekcja Wielkanocna) pod dyrekcją Stefana Totzke.

Oprócz mieszanego czteroosobowego chóru, przy tutejszej parafii w latach 70 tych funkcjonował 10 osobowy, czterogłosowy chór męski (I i II tenor oraz I i II bas) prowadzony przez T.Guz. Zespół ten występował na różnych ,mniejszych uroczystościach typu „Złote Gody” itp. W tymże okresie prezentował się także w kościele męski duet woklany Tadeusz Guz i Klemens Mach. Zespół ten przeważnie śpiewał na ślubach.

Muzyka dziecięca

Opisując muzykę dziecięcą, chciałbym przede wszystkim scharakteryzować działalność pozalekcyjną szkoły w zakresie muzyki, a także sekcje i koła zainteresowań w placówkach kultury.

W latach 1946-65 uzdolniona pod względem muzycznym młodzież szkolna, uczestniczyła w zajęciach ogniska muzycznego, któremu szefował kierownik tutejszej placowki oświatowej Alojzy Stenzel. Jak już wcześniej przedstawiano, dzieci uczyły się przede wszystkim gry na różnych instrumentach. W okresie 1985-2000 (z przerwami) w szkole działał chór dwugłosowy. Prowadziły je: Bożena Ceszke (1985-89), oraz Anna Dubieniecka (2000). M.in. w roku 1988 chór zdobył wyróżnienie na miejsko-gminnym przeglądzie dorobku artystycznego dzieci. Na tej samej imprezie wyróżnienia również zdobyli: Ewa Otrombke (w kategorii wokalistów) i Dariusz Renusz (w kategorii instrumentalistów – akordeon) W roku 1995 na tymże przeglądzie swój talent zademonstrowały Sabina Komorek i Monika Szankin, zajmując II miejsce w konkursie „Mini-Listy Przebojów”. Rok wcześniej w tej samej dyscyplinie zdobyły III miejsce.

W roku 1985 przy Wiejskim Domu Kultury działał Dziecięcy Zespół Wokalno-Taneczny „Różyczki” pod kierunkiem Bożeny Ceszke. Był to nowy typ twórczości artystycznej w tutejszym środowisku wśród najmłodszej generacji wiekowej. Zespół występował na miejscowych imprezach okolicznościowych. Wziął również udział w Przeglądzie Dorobku Kulturalnego Wsi Gdańskiej.

Ponadto należy wspomnieć o dziecięcych tańcach i śpiewach kaszubskich oraz innych regionów, które to zajęcia prowadzono w latach 90 tych przy Wiejskim Domu Kultury, a o których szerzej była mowa w punkcie „folklor”. W latach 90 tych dzieci w domu kultury uczyły się również tańca towarzyskiego (również szerzej omawiano to w punkcie „Wiejski Dom Kultury”)

Inne zespoły muzyczne

Tutejsze środowisko należało niewątpliwie do najbardziej umuzykalnionych na terenie Ziemi Puckiej. Oprócz takich reprezentacyjnych zespołów jak orkiestra dęta czy chór, funkcjonowało tutaj szereg innych zespołów, które ubarwiały mozaikę muzykalniczą tej miejscowości. Trudno wymienić wszystkie pozostałe zespoły, nie mniej kilka z nich zasługują moim zdaniem na wspomnienie.

Przede wszystkim, co już podkreślałem, znaczącą rolę odgrywały tutaj zespoły weselno-zabawowe. Do około roku 1965 tutejsze społeczeństwo bawił zespół „Tockich”. Dosłownie bawił, ponieważ oprócz muzyki, walorem zespołu była umiejętność tworzenia sytuacji super komediowych. Perkusista zespołu Bernard Dettlaff potrafił nie tylko „śmiać się z siebie”, ale i potrafił nawiązać niepowtarzalny kontakt z publicznością, włączając ją do różnych żartobliwych zabaw. W latach 1962-2000 w Strzelnie funkcjonowały jeszcze takie kapele jak:„Kaczykowscy”, zespoły Gerarda Renusza, Zenona Bistrama, Marka Chyły czy Jana Stromskiego.

Oprócz zespołów weselno-zabawowych, działały również zespoły mające dodatkowo funkcję estradową. Do takich można zaliczyć m.in.działający w latach 1967-69 przy Gminnej Spółdzielni zespół instrumentalno-wokalny „Czarne Skarpety”. W zespole tym grali m.in. Marian Zielke (akordeon), Stefan Totzke (trabka), Stefan Otrombke (perkusja), Stanisław Mudlaff (gitara), Edmund Tocki (akordeon), oraz wokalistki: Teresa Jetke, Janina Ellwart.. Zespół ten głównie występował na imprezach GS-owskich, a także innych organizowanych przez świetlicę czy organizacje społeczne.

Na początku lat 70 tych przez około trzy lata działał młodzieżowy zespół instrumentalno-wokalny o charakterze kościelno-świeckim. Skład zespołu stanowili: Zygmunt Renusz (akordeon), Eugeniusz Renusz (gitara), Jerzy Dettlaff (perkusja), oraz wokalistki: Mirosława Żaczek, Barbara Szankin Krystyna Lider i Adela Stolarska.Później , na bazie tego zespołu Leon Ellwart zorganizował zespół kaszubski, w skład którego weszło sześć wokalistek (m.in. Jadwiga Otrombke, Gabriela Kuchnowska i Janina Ellwart.

W latach 1973-74 przy tutejszym Gminnym Ośrodku Kultury prowadził swą działalność zespół „Klon” prowadzony przez kierownika ośrodka Jerzego Łyska. Był to zespół o charakterze gminnym. W zespole śpiewała m.in. Janina Ellwart ze Strzelna. Ta ostatnia wraz z koleżanką Gabrielą Mach, pod kierownictwem J.Łyska zdobyła II miejsce podczas Powiatowego Konkursu Wokalistów na puckim rynku.

Rodzinne muzykowanie

Pojęcie rodzinne muzykowanie zrodziło się w Strzelnie w roku 1995, kiedy to tutejsze Centrum Kultury Gminy Puck zorganizowało I Spotkanie Rodzin Muzykujących. Niemniej sama istota muzykowania w rodzinach sięga w środowisku jeszcze wieku XIX. Z uzyskanych informacji wynika, iż pierwszą rodziną muzykującą w Strzelnie była:
rodzina Totzke

w której było czworo rodzeństwa. Dwoje z nich wyemigrowało do Gdańska. Dwaj bracia Augustyn i Józef zostali w Strzelnie. Obaj zdradzali talent muzyczny. Obaj przekazali w genach swój talent następnym pokoleniom. Dzięki rodowi Totzke muzyka w Strzelnie słynie na okolice. Warto wspomnieć, iż Józef grał nawet w reprezentacyjnej orkiestrze u Wilhelma. Talent muzyczny po nim co prawda nie przyjęli dzieci, ale wnuki i prawnuki. W orkiestrze grali i grają tacy wnukowie jak: Stefan, Franciszek, Antoni, Wojciech Totzke, prawnuki:Marian i Tomasz Tocke. Swój zespół posiada inny prawnuk Zenon Bistram, który przekazuje arkana muzyki kolejnemu pokoleniu (swoim synom). Jeżeli chodzi o Augustyna Totzke, to wspomnijmy o jego dzieciach: Augustyna, Alberta, Alfonsa, którzy stanowili o podwalinach powojennego muzykowania w Strzelnie. W chórze śpiewała jego córka Helena. Orkiestrę strzeleńską zasilali jego wnukowie: Stefan, Alfons, Edmund Toccy, oraz prawnukowie: Ryszard i Paweł Robakowscy.

Brak komentarzy do "Orkiestra"

Komentarze są zamknięte ;)